Om half zes verzamelden we ons bij de kerk om te kijken of alle spullen wel in de busjes zouden passen. Gelukkig kwam dat helemaal goed. De slaapkoppen waren duidelijk te herkennen; aan sommige gezichten was goed af te lezen dat er een paar korte nachtjes waren gemaakt.

Daarna werd er flink rondgeknuffeld en was het rond zes uur echt tijd om te vertrekken. De laatste knuffels werden uitgedeeld door het thuisfront en vervolgens was het tijd om de beste plekjes in de bus te veroveren. 😉 Toen iedereen eenmaal zat, begon de stoet aan de lange reis richting Roemenië, met de bezemwagen van Max weer als vanouds achteraan. Terwijl het thuisfront ons uitzwaaide, reden wij vol enthousiasme de eerste kilometers tegemoet.

Al snel waren we in Duitsland. Voor een aantal was dat hét moment om de verloren uurtjes slaap in te halen, want al gauw waren er weer een paar ogen in een diepe slaap gevallen.

Om negen uur maakten we de eerste stop. En ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat de wc’s bij de heren niet helemaal netjes werden achtergelaten… We zullen de details maar achterwege laten. 😅

Toen we weer op weg gingen, begon ook hét spel van de heenreis: Car Crazy 88. De busjes streden fanatiek tegen elkaar om zoveel mogelijk opdrachten uit te voeren en daarmee de eerste plek te bemachtigen. De mooiste foto’s werden al snel doorgestuurd en Team Maxibus zette zelfs al vroeg de beruchte Uno Reverse-kaart in. De rest van de reis draaide dan ook vooral om dit spel. Er werd fanatiek gestreden, maar minstens zo hard gelachen, want er zaten weer een paar absolute pareltjes tussen.

Rond half vier kwamen we aan bij ons hotel. De kamers werden verdeeld en al snel kwamen we tot de conclusie dat een paar dames het wel héél goed hadden getroffen met een prachtig opgeknapte kamer én een mooie douche.

Daarna kreeg iedereen even tijd voor zichzelf. Sommigen hadden onderweg duidelijk nog niet genoeg geslapen en waren al snel op hun kamer te vinden. Een andere groep zocht het terras op om spelletjes te spelen en weer anderen besloten de omgeving te verkennen. We kwamen langs mooie gebouwen en gezellige stukjes water.

Tenminste… dat laatste dachten we.

Een groepje dacht slim te zijn door een half uur te lopen naar een “nog mooier plekje aan het water”. Na een flinke wandeling en een tocht door wat inmiddels meer op een oerwoud leek, kwamen ze eindelijk aan. Het prachtige uitzicht bleek uiteindelijk niet veel meer te zijn dan… een klein beekje. Tja, dan maak je er maar het beste van. Dus voor de foto gingen we gezellig met z’n allen op het bankje zitten. Nou ja… “met z’n allen”… eigenlijk zaten de jongens met z’n alleen op Jolien + Feline ernaast😂

Om zes uur was het tijd om te eten. Zoals gewoonlijk stond er een heerlijke, grote schnitzel op het menu waar iedereen lekker van heeft gesmuld. Over de hoeveelheid viel in ieder geval niet te klagen. Sterker nog, het was zó veel dat een groot deel van de groep zijn bord bij lange na niet leeg kreeg.

In de avond hadden we onze Goedemiddaggroepjes (GMG’s). En ja, we weten het… normaal gesproken zijn die in de middag. 😉 Daarna nog wat spelletjes maar al gauw was het voor iedereen tijd om zich klaar te maken voor de nacht. Langzaam kwam de eerste dag ten einde en werden de oogjes één voor één gesloten, klaar voor alles wat de komende dagen ons nog te wachten stond.