Een tweede iets minder voorspoedige reisdag (dag 2):

Onze tweede reisdag begon om 7 uur toen er een ontbijt voor ons klaarstond bij ons verblijf. Een crossaint, een goede bak koffie en ander lekkers was aanwezig in de eetzaal. En als u een beetje bekend met met Nederlanders, dan weet u twee dingen zeker: gemiddeld eten ze moker veel en ze zijn behoorlijk gierig. Een pittige Oostenrijkse tante was daar tot die ochtend nog niet zo bekend mee, maar toen de eersten probeerden om een aantal broodjes in te pakken voor de lunch en ze ons al behoorlijk wat had zien schranzen, besloot ze ons te wijzen op de regels van het hotel: geen eten meenemen. We hadden haar wellicht kunnen wijzen op het verloop van de oorlog en welk land er in ieder geval wel gevochten heeft tegen de Duitsers, maar daar hadden we geen tijd voor. Dus gingen we zonder lunch de busjes weer in. Die lunch haalden we onderweg wel op bij een kleine supermarkt, die na ons bezoek net zoveel had verdiend als een gemiddeld jaar.

Ik had je al verteld dat er wat bijzonders was aan onze bzzzonder busjes en dat is dat ze heel erg oud zijn. Dat maakte dat we van te voren al hadden verwacht dat er iets mis zou gaan onderweg. En dat was nou net wat er gebeurde. Het blauwe busje werd door een grote zwarte rookwolk kort uit ons zicht ontnomen en voor heel even leek de snelweg op Pompei. We besloten direct te stoppen en nadat de auto gecheckt was, kwamen we tot de conclusie dat ie niet meer ging rijden. Dus moesten we de reis vervolgen zonder drie strijders die een oplossing gingen zoeken. De rest van ons reisgenootschap kwam uiteindelijk aan bij ons verblijf. En daar keken we onze ogen wel even uit. Het is groot, er zijn veel goede douches en wcs en een groot voetbalveld. Nadat we onze kamers hadden gekozen, gingen we eten. Er stond brood met gehaktstaven op het menu. Daarna werden er spelletjes gespeeld, werd er gevoetbald en sommigen besloten even wat te gaan rusten. We sloten de dag gezamenlijk af om 22.00 uur met een Bijbelstudie en daarna was ieder vrij om te doen wat hij wilde. Al waren de meesten toch van plan om het bed op te gaan zoeken.