Een zeer gewenste rustdag (dag 5):

Vandaag was het eindelijk de dag waar we allemaal naar verlangt hadden. Niet perse omdat het zondag was, maar omdat we 2 uiterst heilige uren extra mochten slapen. Je kan alle rijkdom bezitten die er is, maar als je twee uur extra mag slapen, weet je pas echt wat vreugde is. De leiding had verteld dat om 08:15 uur opstaan het idee was en dat we dan om 09.00 uur aan het ontbijt gingen zitten. Zo braaf als dat wij zijn, hadden wij onze wekker gewoon om 08.50 uur staan. Wij zijn echt de laatste groep die eerder opstaat als dat niet nodig is. We waren uiteraard gewoon optijd voor het op en top Hollandse ontbijt. Eerst nog in onze goedmiddaggespreken uiteen en daarna maakten wij ons op voor het zwembad waar we heen zouden gaan. Maar we gingen het zwembad niet zomaar bezoeken. We hadden namelijk unaniem besloten om het zwembad te koloniseren. 45 Nederlandse soldaten die een Servisch zwembad zouden gaan overmeesteren. Dit begon al binnen een kwartier toen wij drie waarschuwingen aan onze zwembroek hadden hangen. We mochten niet te snel van de glijbaan af, niet in het water springen en niet van de startblokken duiken. In feite mocht er helemaal niks en met dat gegeven waren we op het briljante idee gekomen om een heel bad van het zwembad te gebruiken als rugbyveld. We maakten teams en begonnen elkaar op een ruige nederlandse manier in het water te kantelen totdat een van de teams de bal aan de overkant van het bad had gekregen. Na twee punten gescoord te hebben, blies de badmeester het fenomeen af en dat was toch wel een teleurstelling, want het was een leuk potje rugby. Verder hebben we in het zwembad spelletjes gedaan, en uiteraard lekker met elkaar in het water geploeterd. Ik wil je nog wel wat vertellen over de glijbaan, waar je niet snel van af mocht. Want in feite kon dit helemaal niet als je geen rughernia wilde oplopen. Alleen al de radicale bocht naar links en vervolgens Direct naar rechts zorgde ervoor dat je schouders verschrompelden. Het is wat dat betreft een typisch Servische glijbaan, want er was alles behalve goed over nagedacht. Voordat we gingen, kochten we nog flink wat ijsje en je had de blik van de ijscovrouw moeten zien toen er meer dan 20 Nederlanders opgesteld stonden voor haar vriezer. Eind goed al goed. We hadden allemaal erg genoten van deze zwembadkolonisatie. De lunch was aangebroken en het betrof dit keer vis. Een goed gekruide vis met daarin een gratenpakhuis. De vis viel bijzonder goed in de smaak, behalve dan de staart, die meer graten bevatte dan vis. Na de middagmaaltijd hadden we twee uur voor onszelf en om 17.00 uur gingen wij naar de kerk van dominee Sacha. Een mix van Nederlanders en lokale bewoners plaatsten zich in de kerk. We waren echter met zovelen dat wij voor een deel gingen staan zodat er nog plek was voor de Serviërs en Hongaren. En nadat nico en Sacha hun woordje gedaan hadden, onze band een aantal nummers gespeeld had, was het grote moment daar. Het hoogtepunt van de dag. Een beroemde Servische artiest pakte een gitaar en begon te spelen. MEERKOET! Onze Servische aannemer kon zingen? En eerlijk is eerlijk: u kunt van ons aannemen en het is voor ons sindsdien geen aanname, dat Meerkoet beter kan zingen dan aannemen. We durven zelfs te beweren dat als Meerkoet geen aannemer was geworden, maar zanger, dat hij de Ed Sheeran van Servië was geworden. Maar goed… even zonder dollen: hij kon goed zingen. Wat ook een leuke bijkomstigheid was bij de liedjes die meerkoet zong, was dat wij de Engelse versie ervan kennen en dus zongen wij de meeste nummers mee. En toen wij door kregen dat het Servische onze vader werd uitgesproken, deden wij in Nederlands mee. We sloten de dienst uiteraard af met het vormen van een poort waardoor iedereen heen kon lopen om vervolgens zelf onderdeel te worden van de poort. Een zeer bijzondere en geslaagde dienst. Bij terugkomst was er geen maaltijd voor ons bereid, maar konden we wel appels, watermeloen en de macaroni pakketjes van een paar dagen geleden naar binnen proppen. Daarna had ieder tijd voor zichzelf.
En sinds de rijmpjes erg in de smaak bleken te vallen sluiten we er ook deze avond met een af:

“Vrouwen worden verliefd,
En geen jongen is meer goed,
Als je kan zingen zoals Meerkoet dat doet”.