Vandaag begonnen we de dag nét even anders dan normaal. Tijdens het ontbijt hield iedereen om de beurt een korte motivational speech. Eén voor één stond iedereen even op om de groep een paar motiverende woorden mee te geven voor onze allerlaatste werkdag. Mooie woorden, een beetje humor en vooral veel aanmoediging. De conclusie was duidelijk: nog één dag alles geven!
Bij beide kinderwerklocaties stond vandaag een groot kinderfeestje op het programma. Er werden kleurplaten ingekleurd die samen een vrolijke verjaardagsslinger vormden. Extra bijzonder was dat ook de kinderen van de kindernevendienst in Nijkerk eerder al kleurplaten hadden gemaakt. Die slinger hebben we hier ook opgehangen.
Verder werd er natuurlijk weer volop gedanst, gespeeld en gelachen. Eén van de leukste onderdelen was het snoephappen in een bak met water. De kinderen vonden het prachtig. Ook werden er cakejes versierd met slagroom en kleurrijke sprinkles.
In Galospetreu sloten we het kinderwerk af met een gigantisch onverwachts watergevecht. Flessen water werden zonder pardon over elkaars hoofden leeggegooid en werkelijk niemand bleef droog. Iedereen kwam doorweekt, maar met een grote glimlach van het terrein af.
In Checereu werden ondertussen nog echte kinderfeesthoedjes geknutseld. Als afsluiting kregen alle kinderen ook een sleutelhanger in de vorm van een Nederlands klompje. Dat viel ontzettend goed in de smaak. Ze waren er zichtbaar trots op.
Bij de omheining moest vandaag de laatste klus worden geklaard. Het kippengaas moest strak aan de palen worden bevestigd en zorgvuldig worden gevlochten. Het móést vandaag af en dat was te merken. Iedereen werkte keihard door. Die motiverende speeches van het ontbijt hadden blijkbaar toch goed geholpen.
Vanmiddag stond er… verrassend genoeg… weer een bezoek aan het zwembad op de planning. Ach ja, met temperaturen van ruim 35 graden is wat verkoeling geen overbodige luxe.
De dames waren weer aan het party poopen. We kunnen inmiddels wel stellen dat zij echte professionals zijn geworden in het ontwijken van het inmiddels legendarische poephok op ons verblijf. 😂
Ook kwam vandaag weer een prachtige uitspraak voorbij van Owami:
“Ik ben jullie persoonlijkheden niet zat, maar jullie hoofden.”
Een uitspraak die waarschijnlijk nog lang in de groep rond zal blijven gaan.
En er was er ook een quote van de dag:
“Onder druk kun je niet drukken.”
Aan het einde van de dag kwam er helaas ook een verdrietig moment. De Maxibus werd officieel afgevoerd. Na alle avonturen, bruggen, pech en trouwe kilometers bleek hij toch echt niet meer te redden.
Dat betekent ook dat de terugreis er iets anders uit gaat zien. Drie deelnemers vliegen terug naar Nederland en de overige inzittenden van de Maxibus worden verdeeld over de andere busjes.
Rust zacht, Maxibus. Je hebt ons heel wat mooie herinneringen bezorgd. 🚐🕊️
De avond verliep gelukkig een stuk ontspannender. De inmiddels beroemde massagestoelen stonden weer klaar. De jongens werden, zoals de afgelopen avonden wel vaker gebeurde, heerlijk gemasseerd en ondertussen ook nog eens door de meiden door hun haren gekriebeld. Een waar ontspanningsuurtje voor de heren, die daarna bijna vanzelf in slaap vielen.
Of de dames daar ooit iets voor terugkrijgen… daar durven we geen uitspraken over te doen. 😉
En alsof dat nog niet genoeg was, besloten een paar avonturiers opnieuw om lepeltje-lepeltje onder de sterren te gaan slapen.
Zo kwam er langzaam een einde aan onze laatste werkdag. Morgen geen scheppen, geen cement en geen kinderwerk meer… maar ongetwijfeld weer een dag vol nieuwe herinneringen.
